{"id":10474,"date":"2025-12-09T21:22:22","date_gmt":"2025-12-09T20:22:22","guid":{"rendered":"https:\/\/antonio-justo.eu\/?p=10474"},"modified":"2025-12-09T21:22:45","modified_gmt":"2025-12-09T20:22:45","slug":"a-casa-que-a-dor-constroi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/antonio-justo.eu\/?p=10474","title":{"rendered":"A CASA QUE A DOR CONSTR\u00d3I"},"content":{"rendered":"<p>N\u00e3o me pe\u00e7as can\u00e7\u00f5es de alva harmonia<br \/>\nnem versos que adorme\u00e7am como a n\u00e9voa branda.<br \/>\nTrago na voz um grito de ironia,<br \/>\nferrugem de esperan\u00e7a j\u00e1 ro\u00edda e borrifada.<\/p>\n<p>Sofro ao ver o rebanho, denso e crente,<br \/>\ngritar convic\u00e7\u00f5es alheias, em un\u00edssono aberto,<br \/>\ndefendendo, com ardor de inconsciente,<br \/>\no jugo que lhe pesa, o mesmo la\u00e7o certo.<br \/>\nS\u00e3o ecos, n\u00e3o s\u00e3o vozes. Sombras de uma ideia<br \/>\nque o sistema, tal ourives, forjou no seu segredo.<br \/>\nE cada qual repete, na arena que rodeia,<br \/>\no dogma que o domina, pensando-o seu credo.<\/p>\n<p>Oh, leve opini\u00e3o de sof\u00e1 e ecr\u00e3,<br \/>\nfeita de vento e de espasmo passageiro!<br \/>\n\u00c9s galo a desafiar outro galo, v\u00e3<br \/>\ndisputa onde o tom sobe, irreal e altaneiro.<br \/>\nA casa da ipseidade n\u00e3o se ergue<br \/>\ncom tijolos alheios, nessa areia movedi\u00e7a.<br \/>\n\u00c9 gr\u00e3o a gr\u00e3o, na solid\u00e3o que insurge,<br \/>\nque a rocha pr\u00f3pria \u00e0 mente edifica e talha.<\/p>\n<p>Levo comigo o peso dos meus s\u00e9culos,<br \/>\na desconfian\u00e7a antiga, herdada e visceral:<br \/>\no Estado, a oficina, os jornais, os or\u00e1culos<br \/>\na moldar o consenso, a tecer o cabresto geral.<br \/>\nMinha alma chora, ao ver a multid\u00e3o dominada<br \/>\ngritar, ufana, as ordens do seu dono,<br \/>\nnuma paix\u00e3o p\u00f3s-f\u00e1tica, deslumbrada,<br \/>\nque serve, sem o saber, o seu pr\u00f3prio abandono.<\/p>\n<p>N\u00e3o sigo a mar\u00e9 do consenso raso,<br \/>\nessa corrente que tudo anula e amontoa.<br \/>\nBusco a falha, a pedra \u00e1spera e diferente,<br \/>\na ruptura com quem forja o molde e o caso.<br \/>\nSomos feitos de pele e de persuas\u00e3o,<br \/>\nmas o <em>n\u00f3s<\/em> perde-se no dil\u00favio dos canais.<br \/>\nToda a mensagem \u00e9 estratagema e arma,<br \/>\ne s\u00f3 acende, se a temos, a nossa pr\u00f3pria brasa.<\/p>\n<p>Por isso levanto, lenta, a minha casa,<br \/>\npedra sobre pedra, com as m\u00e3os gretadas.<br \/>\n\u00c9 trabalho \u00e1spero que nunca sossega,<br \/>\nesta constru\u00e7\u00e3o de ideias, estas paredes erigidas.<br \/>\nSuporto o inc\u00f3modo da opini\u00e3o ligeira,<br \/>\ndo <em>j\u00e1 se sabe<\/em> f\u00e1cil, da certeza r\u00e1pida.<br \/>\nA minha pedra custa, fere e alteia,<br \/>\nmas a casa \u00e9 s\u00f3 minha, conquistada mas \u00edntima.<\/p>\n<p>\u00c9 melhor o cansa\u00e7o de pensar,<br \/>\na fadiga da pedra mal cortada,<br \/>\ndo que a leveza letal de me deixar<br \/>\npensar <em>por outrem<\/em> na minha pr\u00f3pria estada.<br \/>\nA opini\u00e3o alheia \u00e9 jugo e frio.<br \/>\nA pr\u00f3pria, s\u00f3 conquistada em luta, \u00e9 liberta\u00e7\u00e3o.<br \/>\nMesmo que reste apenas o desvio,<br \/>\ne um humor seco como minha \u00faltima ora\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Assim construo, entre o grito e o sorriso,<br \/>\nnuma resigna\u00e7\u00e3o ativa e ir\u00f3nica.<br \/>\nN\u00e3o mudo o mundo, mas defino o piso<br \/>\ndo meu pr\u00f3prio quintal, nesta era fr\u00e9nica.<br \/>\nE talvez, se muitos levantarem a sua pedra,<br \/>\nse cansarem de ser voz e buscarem ser verbo,<br \/>\na cultura da paz, que a guerra impede,<br \/>\ndesabroche n\u00e3o por decreto, mas do nosso pr\u00f3prio corpo.<\/p>\n<p><strong>O trabalho \u00e9 longo e a noite \u00e9 densa.<br \/>\nMas a casa cresce. Ela \u00e9 minha e \u00e9 imensa,\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Contra a mar\u00e9 alheia, pedra sobre pedra.<\/strong><\/p>\n<p><strong>Pois o ego, alheio a si, perde-se nas roupagens<\/strong><br \/>\n<strong>que a sociedade veste sobre o seu esqueleto nu.<\/strong><br \/>\n<strong>Ao n\u00e3o pensar por si, segue nas multid\u00f5es,<\/strong><br \/>\n<strong>e acaba por odiar o mundo que em si meteu.<\/strong><br \/>\n<strong>Leva-o a engodo de ideias fabricadas,<\/strong><br \/>\n<strong>t\u00e3o longe da raiz, da seiva natural,<\/strong><br \/>\n<strong>que constr\u00f3i, \u00e0 sombra de vontades alheias,<\/strong><br \/>\n<strong>uma consci\u00eancia \u00e0 venda, corrompida e formal.<\/strong><\/p>\n<p><strong>Ant\u00f3nio da Cunha Duarte Justo<\/strong><\/p>\n<p>Pegadas do Tempo<\/p>\n<p>(Escrito no auge do Regime COVID-19)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>N\u00e3o me pe\u00e7as can\u00e7\u00f5es de alva harmonia nem versos que adorme\u00e7am como a n\u00e9voa branda. Trago na voz um grito de ironia, ferrugem de esperan\u00e7a j\u00e1 ro\u00edda e borrifada. Sofro ao ver o rebanho, denso e crente, gritar convic\u00e7\u00f5es alheias, em un\u00edssono aberto, defendendo, com ardor de inconsciente, o jugo que lhe pesa, o mesmo &hellip; <a href=\"https:\/\/antonio-justo.eu\/?p=10474\" class=\"more-link\">Continuar a ler <span class=\"screen-reader-text\">A CASA QUE A DOR CONSTR\u00d3I<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":"","footnotes":""},"categories":[3,7,16],"tags":[],"class_list":["post-10474","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-arte","category-politica","category-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10474","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10474"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10474\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10476,"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10474\/revisions\/10476"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10474"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10474"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/antonio-justo.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10474"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}